Potpredsjednik Vlade Filip Ivanović poručio je da je napredak ostvaren zalaganjem aktuelne izvršne vlasti, dok se u okviru pregovora o Poglavlju 2 i dalje razmatraju različiti modeli tranzicionih aranžmana za slobodu kretanja radnika.
Nikolić je tokom skupštinske rasprave ocijenio da je organizacija Samita EU-Zapadni Balkan u Tivtu važna potvrda međunarodnog kredibiliteta Crne Gore i rezultat političke saradnje vlasti i opozicije na planu evropskih integracija.
“Mislim da je to poruka koja je otišla prema Evropskoj uniji i evropskim liderima koji su i ovog puta bili u svojevrsnoj ulozi nekoga ko treba istovremeno i da provjeri kapacitete i sposobnost Crne Gore da upriliči jedan tako visok i važan događaj na međunarodnom nivou“, rekao je Nikolić, prenose Vijesti.
On je podsjetio da je promjena politike proširenja unutar Evropske unije uslijedila nakon ruske agresije na Ukrajinu, navodeći da prije toga nije postojala izražena spremnost Brisela za prijem novih članica.
Govoreći o odnosima vlasti i opozicije, Nikolić je poručio da DPS pruža podršku završnoj fazi evropskih integracija, ali da to ne znači da će opozicija biti “ukras demokratije“.
“Mi danas kao odgovorna opozicija pružamo ruku Vladi i parlamentarnoj većini u završnoj fazi integracija ka Evropskoj uniji. Ali mi tu ruku ne pružamo da bismo bili ukras demokratije pred međunarodnom zajednicom. Mi smo učinili taj gest prema vama da vas dovedemo za pregovarački sto. I sad je odgovornost za prevazilaženje parlamentarne i institucionalne krize u Crnoj Gori dominantno na parlamentarnoj većini“, poručio je Nikolić.
Odgovarajući na njegove navode, potpredsjednik Vlade Filip Ivanović istakao je da je suštinski napredak na evropskom putu ostvaren zahvaljujući radu aktuelne Vlade, uz doprinos ostalih institucija.
Tokom rasprave otvoreno je i pitanje Poglavlja 2, koje se odnosi na slobodu kretanja radnika, odnosno mogućnost uvođenja tranzicionih perioda nakon ulaska Crne Gore u EU.
Nikolić je upozorio da bi eventualni zahtjevi za produženim ograničenjima mogli dovesti do toga da crnogorski građani godinama nakon pristupanja ne budu ravnopravni sa ostalim građanima Evropske unije.
“Javnost mora da zna pod kakvim uslovima Crna Gora ulazi u Evropsku uniju. Tranzicioni periodi su postojali i za druge države, ali je izvršna vlast obećala brz i efikasan ulazak uz puno poštovanje svih prava i standarda koji važe u EU. Po ovome bi mogao da se stekne utisak da ćemo, i nakon ulaska, ipak biti građani drugog reda, makar tokom jednog dužeg perioda“, rekao je Nikolić.
Ivanović je kazao da su razgovori o mogućim tranzicionim aranžmanima i dalje dio pregovaračkog procesa i da se razmatra više opcija.
“Rasprava se vodi između restriktivnijih i fleksibilnijih mjera. Ne postoji nijedna država članica koja se protivi članstvu Crne Gore u Evropskoj uniji, niti postoji bilo kakav stav koji bi Crnu Goru izdvajao kao poseban slučaj kada je riječ o slobodi kretanja radnika. Broj stanovnika Crne Gore i veličina naše radne snage jasno ukazuju da eventualna razmatranja tranzicionih aranžmana ne proizlaze iz procjene da bi crnogorski građani mogli imati značajan uticaj na tržište rada EU“, kazao je Ivanović.
Prema njegovim riječima, rasprava o tranzicionim periodima vodi se prije svega u kontekstu definisanja pravila za buduća proširenja Evropske unije i modela koji bi mogao da bude primjenjivan i na naredne države kandidatkinje.
On je podsjetio da su slični aranžmani bili sastavni dio gotovo svih prethodnih talasa proširenja i naglasio da eventualna ograničenja ne znače automatsko zatvaranje tržišta rada u svim državama članicama.
“Svaka država članica pojedinačno odlučuje da li će koristiti mogućnost privremenih ograničenja ili će svoje tržište rada otvoriti odmah po pristupanju nove članice. Dosadašnja iskustva pokazuju da su mnoge države članice u prethodnim proširenjima birale upravo liberalniji pristup i otvarale svoja tržišta rada bez čekanja isteka inicijalnog tranzicionog perioda“, poručio je Ivanović.
Dodao je da će eventualni tranzicioni aranžmani, njihov obim i trajanje biti poznati tokom procesa zatvaranja Poglavlja 2 i usvajanja zajedničke pregovaračke pozicije država članica EU.
